Έκπτωτος τής μεγαλοφυίας και κουρασμένος από βακχείες ιδρωμενες με ξεμονάχιασε η ποίηση σέ γειτονιά ξεχασμένη από τον κόσμο πού ακούγονται μόνο τα τζιτζικια χουγιασμένα στις βατομουριες και από τα αγγεία τής έμπνευσης χύθηκαν αυτές οι σταγόνες δημιουργίας . Καλό απόγευμα να έχουμε …………………………… …………….
Τό τρόπαιο τής ακαταμάχητης νεύρωσης τών Ενικοδρόμων
-δυστυχώς οι Ενικοδρομίες είναι επικίνδυνα μεταδοτικές –
είναι η γελοία αίγλη
ενός ρημαγμένου από τήν αγριότητα Τίποτα
αυτή η χαράδρα
πού νικημένος αυτόχειρας
-δέν αντέχονται χωρίς ισχυρά παυσίπονα οι ανελέητοι πόνοι πού χλευάζουν τήν Ενικοβλάβεια –
πέφτει καί σκορπίζεται
χάνεται
σάν νά μήν Υπήρξε ή σάν νά μήν Ήταν ποτέ
τό Άγιο Εγώ τής Ενικοκρατείας
τι κι αν τό έχει καταλάβει
η παράνομη και περιγελασμένη από την διάνοια
αλληλεγγυότοκη νοημοσύνη τών πληθυντικών
πού με πινέλο την ποινικοποιημένη ουτοπική υπερβατικότητα της
επιμένει να αντιστέκεται με τα ακατανόητα παραμιλήματα γράφιτι στους τοίχους
“καταργείστε τίς Ενικοδρομίες και τίς Ενικοκρατίες”
ή πιό πέρα
“η ελευθερία και η ανεξαρτησία
τού ανθρώπου. τής τέχνης. τής ποίησης
έχουν σημασία καί αξία ζωής
μόνον όταν ασταμάτητα
ενδιαφέροντα ή τουλάχιστον ρωτούν
γιά τήν ελευθερία και την ανεξαρτησία τών άλλων ”
μόλις πού πρόλαβα και τα διάβασα
πριν ο επιστάτης καθαριότητας και τάξης της επικράτειας δώσει την αυστηρή εντολή
“να σβηστούν πάραυτα αυτές οι ασυναρτησίες
που βρωμίζουν τούς τοίχους ”

*Από το FUCK OFF long poem.