Βασιλιάς

“Πώς πέρασες Αύγουστε
Χειμώνα;”

“Υπέροχα!
Ήταν ένας παράδεισος πουλιών
και άλλων δίσεκτων απολαύσεων!”

Ο Λευκός βασιλιάς του χειμώνα
κρυστάλλινος απεβίωσε εχτές βράδυ
στους 19 βαθμούς κελσίου.

Σύσσωμες οι εποχές με τον τρίτο ήλιο
κατέφθασαν να παραλάβουν το σώμα του
για την ετήσια ανακατασκευή.

Στη θανάσιμη ακολουθία
και στα επιμέρους τμήματα
του ολονύκτιου θρήνου
απλώθηκε από τον θρόνο του
μέχρι τον δρόμο
μια θλίψη εκθαμβωτικού αυλικού μεγαλείου.

Για άλλη μια φορά, όλες οι υρίες
οι οποίες αποτέλεσαν τη ζωή του
αρκέστηκαν στο κονιάκ στα κόκκινα χείλη
και στην εξής δήλωση:

Και η πορεία του ήταν παράθυρο.
Και το γέλιο του ήταν παράθυρο.
Και οι αγάπες του εμείς ήμασταν.

***

Τα κορίτσια αυτά που
απ’ τα χέρια τους
Διασχίζουν
Εναποθέτουν
Φαντασιοκοπούν
Πετούν
ανεμόσκαλες
βουβούς κινηματογράφους
πράσινα / νύχια / κοχύλια / μακριά
Σέρνονται απ’ τα μαλλιά
και παραμένουν
Νικήτριες:
τα κορίτσια αυτά ποιος θα τα τιμωρήσει.

Μερικές φορές συμβαίνει τα κορίτσια να
χαλαρώνουν
Στις μηχανές και στις αντένες όπου αναζητούν
την ταχύτητα
Διασχίζοντας άλλα κορίτσια

κορδέλες

Σε μυϊκή τάση των τροχοφόρων
Με έλατα μαλλιά και φούστες δίχως νόημα
Μέσα σ’ αγόρια
Μερικές φορές συμβαίνει τα κορίτσια να
χαλαρώνουν.

*Από τη συλλογή “Μεταιχμιακή χαρά”, Εκδόσεις “Φαρφουλάς”, 2013.