Κούλα Μπεκιάρη, Ηγησώ

Ηγησώ (1)

στην Κυριακή

Με μάτια καινούρια
τη στάχτη φυσώ
και ξορκίζω τη νύχτα
τους Κουρήτες (2) κρατώ
με τα δόντια για γκέμια
μην ταράξουν τον ύπνο.
Πολύμνια, εσύ
τον Κέρβερο δέσε
το λαγούμι φωτίζεται.
Η Ηγησώ δραπετεύει.

1. Η Ηγησώ ήταν αρχαία Αθηναία, παρθένος κόρη του Προξένου.
2. Στην ελληνική μυθολογία οι Κουρήτες μνημονεύονται ως «άγρυπνοι φύλακες» του Δία που κάλυπταν με τις ένοπλες ορχήσεις και τον θόρυβο των όπλων τους και των κρουστών οργάνων τους, τους κλαυθμούς του για να μην τον ακούσει ο Κρόνος.

***

Μακμπέθ (1)

Ο εφιάλτης φωλιάζει καταχείμωνα
σε άσπρες κόλες αναφοράς που κάποτε παίρνουν
τη μορφή της άπνοιας πριν να ξεσπάσει ο απόλυτος
καταιγισμός των πυρών από και προς κάθε κατεύθυνση

εσωτερικά: τραύματα
εξωτερικά: άπνοια

η λαίδη Μακμπέθ πάντα ξαγρυπνά πλένοντας τα χέρια της.

Η εξωτερική νηνεμία πρέπει να παραμείνει ως έχει.

1. Ο Μάκβεθ (ή Μακμπέθ, αγγλ. Macbeth) είναι θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

***

Αμφικτιονίες

Πρόσφατο παρελθόν
οδηγεί άμεσο μέλλον.
Κριτής επιπόλαιος
μα αθώων προθέσεων.
Ήρωας χυδαίος
ωστόσο βέβηλος όχι.
Συμπυκνωμένη ενέργεια
που φωτίζει μια νύχτα.
Υπόνοιες για μηχανορραφίες
των ηρώων απόντων.
Όμως, μη θλίβεσαι
οι αμφικτιονίες θα συντριβούν.

*Από τη συλλογή “Αγχέμαχες λέξεις”, εκδόσεις Άγκυρα, Αθήνα 2015.