Mαιμακτηριών –Ο σκοτεινός μου προάγγελος

Σου δίνω το αρχαίο σου όνομα για να σε ξορκίσω
ποτέ -εξόν από ΄κείνο το Νοέμβρη- δε σε είδα με καλό μάτι
και μόνο η σκοτεινιά σου νωρίς το απόγευμα
προαναγγελία αιώνιου σκότους
[το σκοτάδι είναι για να το μοιράζεσαι
το σκοτάδι είναι για να ονειρεύεσαι
και δεν έχω τίποτα από τα δύο]

***

Τραγούδα καρδιά μου

Τραγούδα καρδιά μου μέσα στο χειμώνα
Ισως αύριο ο βραχνοκόκορας να μη λαλήσει
Να μην ακουστεί ο αντίλαλος της φωνής σου
Στον Πάρνωνα και στου Ελικώνα το βουητό
Μην περιμένεις την άνοιξη για να ξανοίξεις
Το βλέμμα πάνω στα φύλλα στ΄ανθη που προσπερνάς
Στα ερειμωμένα δρομάκια ξαναβγές θαραλλέα
Στους ανθρώπους με το σκυθρωπό πρόσωπο
Τραγούδα καρδιά μου κάτι εύθυμο και κάτι λυπημένο
Κι ισως ναρθεί και το ακορντεόν που ονειρεύτηκες
Και να σηκωθεί φωνή και να σπάσει η σιωπή
Στη μοναχική λεωφόρο με τους αόμματους
Να λάμψει μια κραυγή ως τον ουρανό
Να σηκωθούν κι οι πεθαμένοι να τραγουδήσουν

***

Ασκήσεις διαρκείας

Η ζωή είναι μια διαρκής
άσκηση
αλοίμονο σε αυτούς
που δεν γυμνάζονται
στην υπομονή
που δεν εφευρίσκουν παραμυθία
και παραμύθια
Αλλόφρονεςς παραπαίουν
εδω κι εκεί
απο της χαράς τα ξέφρενα τερτίπια
στης οδύνης τη φωτιά

Οσοι τομάθουν τυχαία
[πως η ζωή ειναι μια διαρκής άσκηση]
ή απο ασκηση επίγνωσης
η απο δώρο της φύσης
θα περπατήσουν ορθιοι
και ορθιοι θα πεθάνουν
Τουλάχιστον δεν θα βρεθούν
απορημένοι και απορούντες
στη φάκα της συνήθειας
που γλυκαίνει το βίο
οταν αυτός πάψει
για λιγο ή για πάντα
να είναι γλυκός

***

Τα σπίτια που κατοικήσαμε

Τα σπίτια που κατοικήσαμε
Μας ακολουθούν αθόρυβα
Γίνονται ανάλαφρα τα ντουβάρια
Παρόλο το βάρος των βιωμάτων
Των σιωπών και των ήχων
Των καλών και των κακών ημερών
Μας παίρνουν στο κατόπι ακούραστα
Ακριβές στιγμές πρόσωπα παράθυρα
Κουρτίνες κιτρινισμένες κρεβάτια που τρίζουν
Ασήκωτα βάσανα αναμνήσεις χαρούμενες
Φωνές μυρωδιές μωρών και κανέλας
Θηλιά το λαιμό τα σπίτια που κατοικήσαμε
Μην επενδύσεις στα ντουβάρια
Θα σε κυνηγάει το μισοφαγωμένο μάρμαρο
Η φωλιά που άδειασε χωρίς να το καταλάβεις
Το λούκι που δε διορθώθηκε
Η μισοτελειωμένη καθαρτήρια μπουγάδα
Η μούχλα μιας υγρασίας αρχαίας

Το παρελθόν με το παρελθόν
Το παρόν με το παρόν
Μην επενδύσεις σε ντουβάρια

*Από τη συλλογή “Όψιμη σπορά”, εκδόσεις Κοροντζή.