Federico Garcia Lorca, Δύο ποιήματα

images

Κασίντα του ρόδου

Το ρόδο
δεν ζητούσε την αυγή
σχεδόν αιώνιο στο κλωνί του,
κάτι άλλο ζητούσε.

Το ρόδο
μήτε γνώση μήτε ίσκιο ζητούσε
όριο σάρκας και ονείρου,
κάτι άλλο ζητούσε.

Το ρόδο
δεν ζητούσε το ρόδο.
Ασάλευτο στον ουρανό
κάτι άλλο ζητούσε.

*Μετάφραση: Τάκης Βαρβιτσιώτης

***

Αστερωμένη ώρα

Η στρογγυλεμένη της νύχτας σιγαλιά
μια τελεία στη μουσική
του απείρου.

Βγαίνω ολόγυμνος στο δρόμο
μεθυσμένος από στίχους
χαμένους.

Το σκοτάδι, διάτρητο
από τραγούδια γρύλων,
έχει εκείνη τη μοιραία νεκρή
φωτιά
του ήχου.

Αυτό το μουσικό φως
που ξεχωρίζει
ο νους.

Οι σκελετοί από χίλιες πεταλούδες
κοιμούνται στον περίβολό μου.

Νιάτα από τρελές αύρες περνούνε
πάνω στο ποτάμι.

*Μετάφραση: Κ. Πολίτης

**Από το http://surrealism9.blogspot.com.au/2010/03/7.html

Leave a comment