Δρώμενο

Μπαμπ, μπουμπ
και λάσπη και πέτρες και φωτιά
ταβέρνα «Ο ουρανός»
καλησπέρα σας, θα θέλατε κάτι;
ναι, λίγο μάννα θα ήταν τέλεια,
συγγνώμη, μόλις τελείωσε
και η γη της απαγγελίας αιώνια καμένη
και η δύση των ιθαγενών
και η ανατολή των γύφτων
και η Ασπασία έχτισε τον Παρθενώνα
και εγένετο πολιτισμός
και ο υιός του θεού στο εφετείο της Πάτρας
και οι αστοί επαναστ-αστοί
και εγένετο το συνδικάτο
και η αποσκίρτηση
και εγένετο η κομμούνα
και οι χρήσιμοι ηλίθιοι
και το πηγάδι ξεχείλισε
σαν καλοστημένη μασκαράτα
πλήθος, θεατές, θεατρίνοι
τα μυστικά των νεκρών στα βάθη
Ιησούδες, μένουμε στην επιφάνεια
η ιστορία μας το ‘μαθε καλά
ποιος θα μου πει το βλέμμα ενός αυτόχειρα
λίγο πριν το τέλος πως μοιάζει.

***

Έγερση

Νιώθω το αγκάθι της σιωπής
Σαπισμένο μήλο με κάτασπρα άνθη
Ο μύθος της μοναξιάς
Το κάλπικο όνειρο της ρεματιάς
Το πρωί, έγερση
Ψεύτικες ελπίδες τα όνειρά μας
Ορφανές στιγμές, ασπρόμαυρη στη καλωδιακή,
της ψυχής η αναρχία.
Οι συνειδήσεις. Η αυτάρκεια. Η δυσπιστία.
Καραβοτσακισμένη η όψη, στο ακρογιάλι
μοιάζει να λυγίζει το κατάρτι.

*Τα ποιήματα αυτά περιέχονται στην “Ποιητική Συλλοή – 12 ποιητές”, των εκδόσεων Παλινωδίαι – Αυτοέκδοση, Αθήνα 2015. Οι δύο εικόνες της ανάρτησης περιέχονται στην εν λόγω συλλογή και συνοδεύουν τα ποιήματα αυτά, είναι έργα της Αλεξάνδρας Μάντζαρη. Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://www.palinodiae.com