Έργο της Σοφίας Περδίκη

Γυμνά καλοκαίρια λειχήνες και βρύα
Μυρίζουν θυμίζουν ατόφια ευτυχία
Σε φίλησα τότε, και μου πες αντίο 
Γλυκές αναμνήσεις μέσα στο κρύο
Σκιές λαμπυρίζουν
Τα μάτια ζαλίζουν
Σε χίλια αστέρια
Τα βλέφαρα ανοίγουν λευκά περιστέρια
Γυμνά καλοκαίρια
Νερό που κυλά στη μύτη στα χείλη
Θολά που θυμάμαι, τα εφηβικά μου νυχτέρια
Γλυκιά ανατριχίλα δροσιά και σταφύλι
Γυμνά καλοκαίρια
Αντηλιακό που χρυσίζει
τι γλυκά που μυρίζει
με άμμο στα πόδια γυμνά καλοκαίρια
Η νύχτα να πέφτει στα γυμνά καλοκαίρια
Στα λινά μας σεντόνια να μετράμε τ’ αστέρια
Και τ’ αγέρι μιας νύχτας γλυκά σαν φυσά
τα μέλη μας λύνει, σ’ όνειρα ανάλαφρα, παντοτινά θερινά
Στρατής Φάβρος

*Από τη συλλογή “Αφροδίτες”, Αύγουστος 2013.