If we are to reap what is sown
from the soil
Fertilised
by the bones of the poor and their toil

Anger should have now ripened
to action
As The Grapes of Wrath
go unanswered
As it’s from our own boots
we get trampled

into the earth, the bitter juice leaks
Resolve is destroyed
as our impotence peaks
But we take all their shit and wallow in silence
Afraid to stand tall
afraid to use violence.

Μεθυσμένοι στην Απάθεια

Αν θέλουμε να αποκομίσουμε ό,τι σπέρνεται
από το έδαφος
γονιμοποιημένο
απ’ τα οστά των φτωχών και του μόχθου τους

Ο θυμός θα πρέπει νά ‘χει πλέον ωριμάσει
στη δράση
καθώς Τα σταφύλια της οργής
μένουν αναπάντητα
Καθώς είναι από τις δικές μας μπότες
που ποδοπατιούνται

στη γη, διαρρέει o πικρός χυμός
Η λύση καταστρέφεται
καθώς η ανικανότητά μας κορυφώνεται
Αλλά αγοράζουμε όλα τα σκατά τους και βυθιζόμαστε στη σιωπή
Φοβούμενοι να ψηλώσουμε
φοβούμενοι να χρησιμοποιήσουμε βία.

*Το αγγλικό ποίημα είναι από εδώ: https://iamnotasilentpoet.wordpress.com/2016/05/22/drunk-on-apathy-by-andrew-velazian/
**Μετάφραση: Δημήτρης Τρωαδίτης.