Ο Μάης έφυγε μαζί σου
Κι όμως
η άνοιξη έμεινε εκεί
Σε πείσμα των ψυχρών καιρών
Δε σβήνουνε οι μνήμες
Θ’ ανθίσουν τα λουλούδια
Και η Πρωτομαγιά
Θα γίνει η Πρώτη Μέρα
Του Έτους της Απελευθέρωσης
Αφήνεις σπόρο υπονόμευσης
Απέναντι στην Εξουσία
Ο ανθός και οι καρποί
κάποτε θα εμφανιστούν
πίσω από την αχνάδα
στο πρώτο φως της αυγής

*Αφιερωμένο στη μνήμη τυ αγωνιστλη Γιάννης Ταμτάκου (1908-2008). Δεν ξέρουμε τον συγγραφέα του ποιήματος.