5.

Η γραφή είναι όπλο
γι’ αυτούς που ξέρουν να διαβάζουν
η αυτόματη είναι πυρηνικό
κάθε που σκάει ο αντιδραστήρας
οι φίλοι φεύγουν ακαριαία
κι οι κανούργιοι βγαίνουν ακόμα πιο
ελαττωματικοί
ενώ οι ηλίθιοι βάζουν τα γέλια.

9.

Ήταν μια εποχή που ολόγυμνοι
ανάμεσα σε χιλιάδες πράσινα δέντρα
και ηλίθια πουλιά
σηκώναμε τα χέρια και ταξιδεύαμε
προς εκείνες τις κόκκινες θάλασσες
του μέσα τοπίου
κι όσο ματώναμε τόσο περισσότερο
έλαμπε
ο μπάσταρδος ο ήλιος

10.

Ναι, δεν εξηγείται αλλιώς
πρέπει να ήταν κάποιος
απ’ το πολύ κοντινό
περιβάλλον
δεν υπάρχουν σημεία διάρρηξης
της πόρτας
σίγουρα είχε κλειδί του σπιτιού
έμπαινε κι έβγαινε
αθόρυβα
όποτε ήθελε
και σήκωνε τα πάντα…

***

11.

Στις τρύπες που σχηματίζουν
τα σπίτια
με τα σπίτια
και τα φεγγάρια
με τα παράθυρα
μπαινοβγαίνουν σαν βελόνες
οι δρόμοι
κάτι νύχτες που φυσάει μπορείς
να τους ακούσεις
σαν αεράκι νυχτερινό
που σεργιανάει
τους ανθρώπους
ανθρώπινη παρέα για να βρει

τόσοι δρόμοι
-φαντάσου-
πόσα όνειρα

μας κεντούν

*Από τη συλλογή “Συνθήκη ισορροπίας”, Εκδόσεις Θράκα 2014.