Κώστας Ρεούσης, Η ωδή του αλεξικέραυνου κατακεραυνωμένου ανθρώπου

page_1

Στο Σωτήρη Παστάκα

Πώς ποταμού χαραγματιά απ’ το φρύδι ερωτομανεί με την καύτρα

Πλάκες τεκτονικές που συναντώνται στο μέτωπο του ρήγματος
ενός κρανίου ποιητή

Μια μεταχειρισμένη ένδοξα πένθιμη καρδιά
κυκλοφορεί στα βράχια φύκια της γενειάδας
του ατρόμητου κασμά

Στις αλαταποθήκες της ράχης φωλιάζουν
στρείδια καμωμένα από αλλόφρονα φρενιασμένες ψυχές
που εισακούστηκαν

Ένα βαθύ κράτος αλκοολικού βλέμματος
λαμβάνει βαπόρι ματσακόνι
μαντρώνοντας κοντραμπατζήδες

Στο μπαλαούρο μπαρμπούτι με το μουνί μαγκάλι
ένα περιδέραιο ηχεί μεσίστια

Εξήντα χρόνια τζόβενο μαρκόνης πλοηγός και καπετάνιος

Λευκωσία, Ιούνιος, 2014

Σημειώσεις
ένδοξα πένθιμη: αναφορά στο βιβλίο του Βασίλη Λαλιώτη,
«Το ένδοξο πένθος», Πλανόδιον, Αθήνα, 1997.
– μουνί μαγκάλι: στίχος του Σωτήρη Παστάκα από το βιβλίο, «Τριλογία», Παρουσία, Αθήνα, 2012.

*Διαδικτυακή έκδοση Ενδυμίων, Αθήνα, Ιούνιος 2014.

Leave a comment