ΕΡΜΗΤΙΚΟ ΠΟΥΛΙ

Αυτός ο ουρανός υπάρχει για να ανοιχθεί
αυτό το λεηλατημένο σώμα για να αγαπηθεί
αυτό το φανάρι για να δεθεί
γύρω από τους κυνόδοντες της καρδιάς σου

Χαμένος πάνω σε μια γέφυρα
διασχίζοντας ωκεανούς τραγωδίας
διαμέσου νήσων εύφλεκτων παρθένων
στέκομαι

με τα φτερά μου μπλεγμένα στον αφαλό σου
με τις φτερούγες μου να ιριδίζουν μέσα στην νύχτα
και φωνάζω δυνατά λέξεις που ακούστηκαν αύριο
σε ένα μικρό αγροτικό κάρο
του δεκάτου εβδόμου αιώνα

Ανάσα με την ανάσα
το ανθοδοχείο στον τάφο
σπάζει για να γεννήσει μια περιπλανώμενη Σφίγγα
Τρέμε, γλυκό πουλί, γλυκό λιοντάρι
δίψα για σένα
δίψα για την μητέρα σου

Τα παιδιά μέσα στις λάμπες
παίζουν με τα μαλλιά μας
αιωρούμενα πάνω από το κενό

Εδώ είναι ένα τοπίο που καίγεται
Εδώ βρίσκονται άλογα μουσκεμένα απ’ τα ξινά υγρά των γυναικών

Πάνω στους κίονες της νικοτίνης
η λέξη ηδονή σβήστηκε από την γλώσσα ενός σκύλου
Πάνω στους κίονες τα σώματα άνοιξαν με κλειδιά
τα κλειδιά είναι καρφωμένα στο κρεβάτι μου
για να αγγιχτούν την αυγή
για να χρησιμοποιηθούν σε κάποιο όνειρο

Εάν ακουστεί ακόμη ένας ήχος
τα παιδιά θα βγουν έξω για να δολοφονήσουν
στον βυθό της λίμνης
στον βυθό της λίμνης

Εάν τα παιδιά δολοφονήσουν
οι κουκουβάγιες θα αφαιμάξουν
τους ασελγείς ανθρώπους
που παρελαύνουν στα υπόγεια του ήλιου

Όταν οι κολόνες πέσουν μέσα στην θάλασσα
με έναν πάταγο εμπλέκοντας προφητείες και παράφρονες
μαζί σε μια μικρή κούνια
υψωμένες μες στους χιτώνες της επιθυμίας
και με τα στόματά μας ανοιγμένα για τα αστέρια
ουρλιάζοντας για να λειώσουν τα κάστρα στα πόδια μας

εσύ κι εγώ
θα περάσουμε ιππεύοντας πάνω από τα στήθη της μητέρας μας
που δεν γνωρίζει κανέναν
που έχει γεννηθεί από άγνωστα πουλιά
για πάντα στην σιωπή
για πάντα στα όνειρα
για πάντα στον ιδρώτα της φωτιάς

***

ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ

Πέφτοντας από τα δάκρυα του χρόνου,
το πηγάδι των κρυμμένων ονείρων
μοιάζει σαν σπασμένος πάγος πάνω από τον ήλιο.
Κάτω από τον στολισμένο με φτερά καθρέφτη της
κείτεται η αγάπη, μια πληγωμένη γεύση
που δεν πρόκειται να κλαπεί ξανά,
όταν είναι τραχιά για πλαστικό μέλι,
το παρατεταμένο παγερό φιλί της σελήνης.

Εδώ υπάρχει ένας θερμός άνεμος μαχαιριών
που κόβει την ανάσα μου για αστείο,
και αφήνει πίσω του ένα διάφανο τραγούδι
που ακούστηκε από ένα εκατομμύριο δολοφονημένα αστέρια

Μπάλες εμπρησμού εφορμούν με μια πλημμύρα αρουραίων
που πηγαίνουν κάτω να προσευχηθούν με το οστό της χιονοθύελλας
και ο ήχος καίει διά μέσου ενός πύργου,
το υψηλότερο φως της απαγορευμένης μαγείας.