Ioannou, Στην άκρη του κόσμου

τα κορίτσια τους χλωμά
γιατί είναι τόσο;
τα κορίτσια τους όμορφα
ξέρω γιατί.
οι αγωνιστές
κάναν τα πάντα για να ικανοποιήσουν
όχι αυτές
μα την Ιδέα.
και πράγματι υπήρξαν πολύ καλοί εραστές.
μα Αυτή
σε κάθε χτύπημά τους
φτάνει όλο και πιο κοντά
αλλά ποτέ της δεν τελειώνει.
τα κορίτσια τους με υπόκωφη ομορφιά
απαλλοτριωμένη
χλωμές αλλά όμορφες
αφού η φωτιά πέρασε πια στα κύτταρά τους
ποτέ δε ζήλεψαν την Άλλη.
πάντα σεβόντουσαν τον πρώτο έρωτά τους
γιατί την ίδια Ιδέα ερωτεύτηκαν και αυτές.
κι αν κάποιοι τις υποτίμησαν
αυτές εκεί
ποτέ δεν άφησαν ανδροκρατούμενη την αίθουσα
και μάθανε καλά να δένουν το μπουκάλι.
κι έτσι για άλλη μια φορά
δίνουν το σήμα με την ανέκφραστη ματιά
να γίνουνε
μαζί με αυτούς
κύμα μαύρο
άφυλο
μόνο σε δύναμη
μετριέται αυτό το κύμα.
γιατί μονάχα έτσι
μπορεί αυτή η ιδέα
να οργιάσει.
και το πάθος;
ποτέ κανείς μας δεν κατάλαβε
αν είναι από έρωτα ανθρώπινο
ή έρωτα
γι’ Αυτήν.

*Από τη συλλογή “δημιουργικό μηδέν”.