ΑΔΜΗΤΗ ΡΗΣΗ
Κάθε φορά
που ξεσπά
η μοναξιά
των ολιγοσυλλάβων
Τίποτα πια
μη φοβηθείς
υπεράγαν
Σύναζε μόνο τις λέξεις
ύπουλα
όσο γίνεται πιο τρυφερά
και σκλάβωνέ τες εκεί
μέσα στην άρρητη
για πάντα
Αγρυπνία
(1992)
***
ΠΟΙΗΣΗ
Δια─
Ρηγνύει τη
Σιωπή
Να παραμονεύεις
τη στιγμή της
Ρωγμής
Μόνος
ωραιότερος
με
όσα
εκεί μέσα
μονά ζουν
(1993)
*Από τη συλλογή «Μέθυμος λόγος», Εκδόσεις «Δρομεύς», Αθήνα 1995.

