Ξεκινούν τα καραβάνια
ατέλειωτοι άνθρωποι
απέραντη φρίκη
διασχίζουν ερήμους
περνάνε ποταμούς
κουβαλούν τον πόνο τους
πρόσωπα αυλακωμένα
από τις σφαίρες
και τη μοναξιά
μια ουτοπία στο μυαλό
τους κινεί μπροτά
εικόνες παραδεισένιες
η κόλαση είναι πίσω
γεμίζουνε καράβια
άλλοι πνίγονται
άλλοι επιβιώνουν
κι αφού συρθούνε στη στεριά
τους περιμένει καθαρτήριο
μια άλλη κόλαση
χωρίς καμιά υπόσχεση
γι’ αυτό που ψάχνουν.

*Από τη συλλογή ”Κυτίο κρυφών ονείρων”, Εκδόσεις “Ενδυμίων”.