ΑΝΤΙΜΙΚΡΟΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2

διασχίζοντας το ακαριαίο καλοκαίρι της εσχατιάς
ταραχοποιοί πολλαπλασιάζουν την επικινδυνότη-
τα του εδάφους ασχημάτιστες ομάδες οπισθοφυ-
λάκων σπέρνουν ασύνειδα εύοσμες αρμπαρόριζες
στη χέρσα γη των συνταξιοδοτικών συντεταγμένων
μια πρώην Σοβιετική και νυν Ρωσίδα μεταναστεύει
διεκδικώντας την αναλογία των κοινωνικών ασφαλίσεων
στη λαμπρή συμμετοχή της στην ανοικοδόμηση της
πουτανιάς ανειδίκευτοι κερασφόροι γιαρμάδες
εμφανίζονται στις λαϊκές αγορές εδωδίμων
τα αποικιακά ομολογούν το ρόλο του μαυραγορίτη
στους ατζέντηδες της νεοϊδρυθείσας τιμωρίας
ανακρίνοντας εκ νέου το ζύγι το κιτάπι τον άβακα
το γνώμονα και το μοιρογνωμόνιο διαβήτη στοιχειοθετούν
δικογραφία οι αστρόκοσμοι χαράζουν με διαμάντι
τα δαιμονικά στην καρωτίδα
Παντελή

***

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΣ

τη στιγμή που μία γυναίκα αντικρίζει τη στύση
ενός ποιητή που κοιμάται ο θάνατος παρατηρεί
τις κινήσεις της περιττός αριθμός υπερπραγματικό
μεσημέρι στο κέντρο της Λευκωσίας τα τζιτζίκια
χλιμιντρίζουν καλώντας τις ανεράδες ενός αγγελικά
κολασμένου καλπασμού την ύλη που αφαίρεσα
πνοή ανέμου και νερό το νου που γέννησα γλώσσα
αφτί και μάτι η σάρκα που ενώθηκε τη θάλασσα
στη μύτη το χέρι να στραβώνει το πόδι που ως λύγισε
ο σκύλος σκύλο να δαγκώνει

*Από το βιβλίο “Ο κρατήρας του γέλιου μου”, Εκδόσεις ‘Φαρφουλάς”, Αθήνα 2009.