Δαιδαλική αυγή

Μια σειρά στιγμών είχε ενώσει
το μαύρο των ματιών με τα πλευρά της γης,
εκείνα που βρισκόταν καθισμένα γυμνά
έξω από το άγγιγμα του ήλιου
έξω από τα όρια.
Στο εύρος τους λέγεται ότι στέκει ο έρωτας,
ιδίως όταν πρόκειται για όρια-κη ανάσα
όρια-κο βήμα και τελικά όρια-κο αίμα και βλέμμα

Το ίχνος και η σκιά των ορίων
τοποθετούσαν εμπόδια στην κυκλοφορία
τόσο μεγάλα που μεγαλώνουν
καθώς αυξάνονται οι αποστάσεις
απομακρύνονται στην τύχη, οι μέρες ή οι ώρες
κυλιόμενες διαμέσου κρεβατιού
ώστε να κρίνονται περασμένες

δευτερόλεπτο ένα
τα σώματα μοιάζουν από έλξη
δευτερόλεπτο 138.001
αυτός να έχει τοποθετήσει τα χέρια στο στήθος του
αναζητώντας την ανάσα – πρέπει να έχανε την ζωή,
έφτιαξε μια φυλλωσιά με χάδια για να την βάλει μέσα
μάζεψε τις σκιές για να φαίνεται σημαντικότερος
και ένωσε τα ίχνη για να την βρει μέσα σε μια ευθεία

προχωρώντας χάθηκε μέσα στην πληθυντική διαδήλωση
ενώ τα ίχνη τον οδήγησαν σε δαιδαλική αυγή
το μόνο όριο που έβλεπε ήταν εκείνο της στεριάς
και εκείνο της θάλασσας

τοποθέτησε με προσοχή την θαλασσινή αύρα
στους πνεύμονές του
και σκόρπισε το σώμα του στη θάλασσα

***

Γράμμα στους μνηστήρες

Στο ισόγειο των αρωμάτων

αδειάζουν αντλίες σπαραγμούς και αρρώστιες

κόβουν τις πτώσεις από τα βάθρα

τα αγάλματα από τα βλέμματά τους

υφαίνονται τα δέρματα που κλωτσάνε το Θησέα
στα νέφη κρύβουν δόρατα

και εκεί πάνω φτιάχνουν κάστρα

καθώς οι πόλεις ξεμακραίνουν προς τον ουρανό

κι όμως

οι πρωινοί τοίχοι απλώθηκαν στα καλντερίμια
τα δολάρια ανθούσαν στέρεα στις μετώπες τους
και έμοιαζαν να κολυμπούν

έκαναν το πλήθος των μνηστήρων να μεθάει
τραβώντας τις από τα μαλλιά

***

Αγρύπνια

Έφτασε στην θάλασσα

της αφαίρεσε το περίβλημα
την γέμισε αστέρια και σκοτάδι
βγήκε στη νύχτα

τον είχε βιδώσει μέσα στη γη της

τη γη που εκείνη έλεγχε και μπορούσε να διαβαίνει
μονάχα εξείχε το πρόσωπό του, με τη μορφή ασφόδελου
του είχε κρεμάσει ένα κουδούνι

τον άκουγε να δροσίζεται

και εμπόδιζε το ομαλό βήμα του καλοκαιριού

η φωνή του έσμιγε με των ορνέων
εμποδίζοντας τις αλεξιπτωτήστριες

ήταν κόμβος κραυγών

και θερινής αλληλογραφίας

*Από τη συλλογή “Η θάλασσα με τα 150 επίπεδα”, Εκδόσεις “Κουκούτσι”.