Έργο: Mari Kogo

Σπονδή σε ώρα απρόβλεπτη

καθώς το ρόδο στα δύο σχίζεται
ζώντας πολλούς μικρούς θανάτους

η νύχτα γεμίζει θρύψαλα φωνών γυάλινων
που προαναγγέλλουν τον Ικέτη

Εσύ:
κοιμάσαι στη στάση του εμβρύου
και ξετυλίγεις τους επιδέσμους του μελλοντος.

***

Εξ ορισμού

Ποίηση
νόημα ζωής
πνοή ελευθερίας.

Το να σπας τα δεσμά
της αγχόνης του κήπου
κρεμασμένη να μείνει
η ώρα η κακιά
μην κουνήσει το χρόνο.

Λαβωμένη η Σφίγγα (1)
από βέλη σοφών
πριν πεθάνει μιλά
και σου δίνει σκυτάλη
τη ροή της ψυχής
και ασημένιο δοξάρι.

1. Η Σφίγγα είναι φανταστικό πλάσμα της ελληνικής μυθολογίας. Στις ελληνικές αναπαραστάσεις απεικονίζεται ως φτερωτό λιοντάρι με κεφάλι γυναίκας ή ως γυναίκα με πέλματα και στήθη λιονταριού, ουρά ερπετού και φτερά πτηνού.

***

Ο κήπος

Είναι καιρός τώρα, που ακούγονται μέσα στη νύχτα
ποδοβολητά αλόγων που κουβαλούν ακέφαλους ιππείς

και κάποιες νύχτες χωρίς φεγγάρι
ανάβω το κερί
να φωτίσω
το σκοτάδι των ματιών σου

κάποτε, άνθρωποι σοφοί
περνούν έξω απ’ το σπίτι

τότε, τα αγάλματα του κήπου ξυπνούν
και περιμένουν τα χειρότερα.

*Από τη συλλογή “Αγχέμαχες λέξεις”, εκδόσεις Άγκυρα, 2015.