ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΤΣΕΠΗΣ

Σε ξένες πόλεις τι γυρεύουμε;
Απλά περιφερόμενοι
και βάζοντας τα πάντα μές στην τσέπη;
Ο νεαρός Ορφέας ζει;

Κυρίως με μια σόμπα
Ιδίως όταν ανάβουν τροπικοί βαθμοί
Για να θυμάται εσένα
– “Που πάντα υπήρξα Υπεράνω της Καταστροφής”!

– “Συμπλήρωμα των Ερειπίων”;

(Βιβλία χωρίς γκραβούρες, χωρίς διαλόγους
Σε τι μπορούν αλήθεια να χρησιμεύσουν;)

Karl-Marx-Strasse, 1987

****

ΔΙΠΛΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

Έχουμε απομείνει ελάχιστοι
Και πρέπει πανάθεμα να προσέχουμε…
Τι όμως; Τουλάχιστον εσένα ρωτάω
Όταν ξέρουμε Ευτυχισμένο το πάθος
Κι η ποίηση Το μόνο που φειδωλά αντιπαρέχουμε

Ποιος θά ΄ναι ο άγγελος που θα μας συναντήσει
Γιατί; Σε ποιον πρέπει να χαριστούμε;

Some people have got no pride
they do not understand
the Urgency of life…

1988

***

ΑΘΗΝΑ, ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥΝΤΟΣ

Να τρέχουν και να παλεύουν
Φρικιάσεις, μεθύσια στον άνεμο
Με θέα το θάνατο
Να εξαντλήσω μπροστά.
Σ’ έναν άνυδρο τόπο
Ναυάγια λέξεις μου σε παρέλαση
Δεμένος, σ’ ένα χώρο κενό, ματωμένος εγώ
Με μνήμες βασίλισσες, ο δραπέτης πού έφυγε
ο τοξότης πού κρύφτηκε
Κι άχρηστη του νυν η παρουσία
Άθλος του ποιήματος, ίλιγγος όπως
Στα καταγώγια της σκέψης
Κι αγιάζι
Πλη-Γη του ποιήματος, οστά της σιωπής
Λυμένα από τη σιωπή
που κυκλώνει
Βή μα τα… Οδίτες πένθ…

1983

*Από τη συλλογή “Μέθυμος Λόγος”, Εκδόσεις “Δρομεύς”, Αθήνα, Νοέμβρης 1995.