ΣΑΝ ΕΡΑΣΤΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ

Θα φύγουμε μια μέρα από τη γη
έχοντας ζήσει μια ζωή με την ψυχή στο στόμα.
Σαν εραστές παράνομοι
που συναντιούνται σύντομα
κι όλο χρωστάει ο ένας του άλλου.

Σαν εραστές παράνομοι
πάντα με τό ‘να χέρι αγκαλισμένοι,
όρθιοι σε δωμάτιο σκοτεινό.
Πάντα με τό ‘να χέρι αγκαλιασμένοι.

Τ’ άλλο να σπρώχνει, μια ζωή αντίθετα
μια πόρτα μην ανοίξει.

***

CONSERTO MORTO

Όπως αγνάντεψε η νυχτα απ’ τ’ ακρωτήρι,
έφυγε ο πιο μικρός απ’ την παρέα.
Να μη με περιμένετε – είπε –
απόψε θα χορέψω
με την πεθαμένη.

***

ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Όποιος δεν γδάρθηκε στον λάρυγγα
από το ρέκασμα του χωρισμού,
δεν ξέρει τι είναι αγάπη.

*Από τη συλλογή “Αμειψισπορά”, έκδοση Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Λεβαδειάς, 1996.