ΠΟΙΗΜΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΝ

(στον Μπίλυ τον Καμπούρη)

Κάτι τρελλάρες

παλιοί εξαρχειώτες

φρηκιά και μπήτνικ

κιθαρίστες και ντράμερ

ανάρχες και τρότσκες

λοξοί γραφιάδες

καννίβαλοι των πανεπιστημίων

κ.ά. τέτοιοι μόρτες – 

εγώ αυτούς νοιώθω αυτούς λέω πατριώτες.

***


ORNITHOLOGY

Δεν μ’ ενδιαφέρει η ευτυχία.

Άμα μυρίζομαι ευτυχία το στρίβω αλά γαλλικά.

Προορισμός μας στη ζωή είν’ η ελευθερία, 

όχι η ευτυχία.

Τα κλουβιά κι οι ανέσεις τους δεν είναι για μας

τους κορυδαλλούς.

Επ’ ευκαιρία:

Φυλακές Κορυδαλλού –

Πού ακούστηκε; Αν είναι δυνατόν!

Κάτω οι φυλακές! 

(Ή ας αλλάξει όνομα η συνοικία τώρα…)
Τα καναρίνια:

Καλές φωνές… Ωραία, έντεχνα τραγουδάκια…

Εμένα όμως δεν με συγκινούν.

Κανναβούρι κι’ ευτυχία – 

άσ’ το καλύτερα.

Καλά λέει ο Μαγιακόφσκι: 

Στραγγαλίστε όλα τα καναρίνια!

*Και τα δυο ποιήματα δημοσιεπυηκαν στο Αλωνάκι της Ποίησης στο http://alonakitispoiisis.blogspot.gr