Μεγάλα τραπέζια
γεμάτα με ψητά και κρασί
χρυσοποίκιλτα κρόσσια
κάθε ένα από αυτό και μια ψυχή
έρμαιο σε ανήθικα συμβόλαια
πώλησης
ερήμην τους.

Μεγάλα τραπέζια
και γέλια ακούγονται πολλά
ψητό κρέας μυρίζει
ανθρώπινο
η διακείμενη ευφορία
στάλες δακρύων σε βρώμικα ποτήρια
από σύμφωνα και συνθήκες
φαντάσματα του παρελθόντος
που στις κεφαλίδες τους πουλήθηκε
η ναρκοθετημένη ελπίδα.

Μεγάλα τραπέζια
γεμάτα από τέρατα
προσκεκλημένα σε μια γλώσσα
ακατάληπτη
μαύρα είναι τα φώτα
σκοτάδι απλώνεται στην αίθουσα
τραγούδια, κατάρες και γητειές
“όλα θα πάνε καλά”
γεμίζοντας μηδενικά
στην τραπεζική πίστη.

Το φαγοπότι μόλις άρχισε
έχει γιορτή απόψε
μοιράζονται χωράφια
φιλέτα και στεγασμένα όνειρα
αμνών
το κοπάδι δείχνει κάπως ανήσυχο,
αλλά και αυτό έχει προβλεφθεί
υπάρχει πάντα ο τρόπος
να βάψει το χώμα με το χρώμα
του κόκκινου ήλιου
που ποτέ δεν ανέτειλε
ξερό το χώμα, άγονο
σε τιμή ευκαιρίας.

Μεγάλα τραπέζια γέμισαν απόψε
και όποιος ζήλεψε τα γεμάτα τους πιάτα
πιάστηκε στην παγίδα
μιας ολάκερης πλάνης
στενάχωρο το ιστόρημα του σύγχρονου ανθρώπου
είναι όλα προβλεπόμενα
σε λίγο θ’ αρχίσει ο χορός.

*Το ποίημα αυτό μου το έστειλε ο ίδιος ο ποιητής. Ωστόσο, δημοσιεύτηκε -μαζί με την εικόνα της ανάρτησης- και εδώ: http://arxigramma.wordpress.com/2016/03/10/840/