Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος, Κοντές ανάσες X

13-rose-painting

Ας είναι νύχτα.
Κρυφά στο σκοτάδι της
θ’ ανάψει φως.
         —-
Ο χρόνος τρέχει.
Στον περσυνό χειμώνα
σκάλωσ’ η μνήμη.
         —-
Μικρά τα φτερά.
Κουράζονται εύκολα,
μα γυμνάζονται.
         —-
Στα σύννεφα ζει.   
Σίγουρα δε σκοντάφτει.
Πέφτει ξαφνικά.
         —-
Καλοκαιράκι,
μα μήτε ζέστη γύρω,
μήτε στην καρδιά.

Leave a comment