ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Ζητάνε

Βοήθεια

Κάτω από τις

Μεγάλες ταμπέλες

Και βγαίνουν γιγάντιοι

Λίγο

Μετά μακραίνουν

Μικραίνουν

Χάνονται

Μέσα στην

Ανθρώπινη θάλασσα

Κι έρχεται ένα ακόμη

Ανθρώπινο κύμα

Τους τσαλαπατά

***

Η ΟΥΡΑ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

Δεν έχουν διάθεση

Καμιά για φιλίες, χειραψίες

Κι άλλες κοινωνικότητες

Εγκλωβισμένοι

Στα λαμπρά τους προσόντα

Δεν πιάνουν κουβέντα

Απροσχημάτιστα κρατούν

Αποστάσεις

Βλέμμα πέρα ή μπροστά

Απ’ ανάγκη

Να διαχωρίσουν τη μοίρα τους

***

ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΛΑ

Γνωρίζεις καλά

Τα κατά μόνας ταξίδια

Σφίξιμο στην έναρξη

Και σε όλη τη διαδρομή

Ζευγάρια να νοιάζονται

Τρώνε, γελούν

Πειράζονται

Παίρνουν αγκαλιά

Φωτογραφίες

Με σένα στο φόντο

Ενοχλημένο

Να κοιτάζεις

Δήθεν

Αλλού

***


ΟΙ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ

Σηκώνονταν

Χρόνια ολόκληρα

Στις έξι

Κάθε μέρα

Όταν βγήκαν στη σύνταξη

Τ’ ορκίστηκαν

Θα έπαιρναν

Το αίμα τους πίσω

Θα περνούσαν

Όλη μέρα στο κρεβάτι

Δε θα τους κουνούσε

Τίποτα

Όμως το ρόλοι τους

Καλά ρυθμισμένο

Τους πετούσε πάνω

Ώρα έξι ακριβώς