Δεν ζητείται Ελπίς
 
Στους γενέθλιους τόπους των ανθρώπων
Μ’ ένα μαχαίρι στο στόμα ζευγαρώνουν
Οι χοροί του Ησαΐα κάνουν το γύρο του θανάτου
Στον απόηχο του ανθόσπαρτου βίου ακούς
Το κλάμα των μελλοθάνατων παιδιών
 
Δεν ζητείται Ελπίς
 
Ο Νόμος και το Δίκαιο
Είναι το μαχαίρι που κόβει τον άρτο
Στους μυστικούς δείπνους των ανθρώπων
Δεν φτάνει τάχα όλους να τους θρέψει
Μετρημένα σε κάθε οίκο τα ψίχουλα της ανθρωπιάς
Πέφτουν από τα χείλη της απανθρωπιάς
 
Δεν ζητείται Ελπίς
 
Τα υψηλά ιδανικά γυαλίζουν
Τη μάχαιρα και το βωμό
Λάμπουν τ’ άστρα των πατρίδων
Μόνο με ανθρωποθυσίες
Και πάντα κάτω από σημαίες μεσίστιες
Μισαλλόδοξων πενθών
Η στάθμη του ξεκληρισμένου αίματος
Στο νοητό σύνορο των χωρών
Μέτρο της προόδου των λαών
 
Δεν ζητείται Ελπίς
 
Οι πολίτες ομονοούν αγορεύοντας
Τις έκτακτες απαγορεύσεις των ανθρώπων
Τα πνεύματα ηρεμούν με πολεμόχαρες ομοβροντίες
Δημοκρατικά στεφάνια από βασιλικό και φύλλα δυόσμου
Κρέμονται στις παρατεταγμένες κάννες των τουφεκιών
 
Δεν ζητείται Ελπίς
 
Ανάβει το καντήλι των προσευχών
Με το λάδι των οστών που η γλώσσα η εθνική τα τσάκισε
Εμφυσώντας στα σώματα των ανθρώπων χαίνουσες πληγές
Βαθιά στις ρίζες της συμφοράς
Τα παιδιά έχουν μπλεγμένα στα μαλλιά τους
Τα δακρυσμένα φεγγάρια της παντοτινής νύχτας
Και τις πλατιές οδύνες των θαλασσών
Τα πνιγμένα προσφυγόπουλα δεν αποδημούν
Ο θεός τα συγκεντρώνει έξω από τις κλειστές πύλες των ουρανών
 
Δεν ζητείται Ελπίς
 
Οι άνθρωποι
Τους άλλους ανθρώπους
Τούς αρνήθηκαν
 
Έξοδος αναζητείται
Απ’ όλες τις ελπίδες
Απ’ όλες τις φιλοδοξίες
Απ’ όλα τα μικρά και τα μεγάλα όνειρα
Αυτού-εδώ-του-κόσμου