Μια όψη ηωσίνης

Κάποτε είχα τον Ήλιο, Φως οφθαλμών
τον Υπερίωνα, Πρωταθλητή στης νιότης
τ’ άφοβα νερά.
Κι επιπροσθέτως,
τον Ποσειδώνα, βαπτιστή και ναυτικό
στις βαθιές ανάσες, του Αιγαίου.
Έκτοτε,
Στολές αλλάξανε τα όνειρα
κι άρχισαν την θητεία τους
σε φωτεινά χειρόγραφα
μιας άλλης ευλογίας.

Madina Khalifa
Abu Dhabi, 2009

***

Εφιαλτικό

Τα κίτρινα φώτα
μη τα βλέπεις πια
παντού υπάρχουν
εραστές του σκότους.

Οι καλές ώρες θρυμματίζουντε
τα είδωλα γιορτάζουνε
την θλίψη της καρδιάς

Δυο δάκρυα παιδικά
φοράνε ακόμα τ’ αποφόρια
της όμορφης ευημερίας.

Ο ονειροπόλος της θεάς καλλής
κουράστηκε να καταγράφει
τις φθορές, κι αξόδευτους αφήνει
τους πάμφυλλους ροδώνες.

Σεπτ. 2010

*Από τη συλλογή “Πορεία της βαθιάς πηγής”, Μελβούρνη 2010. Το σχέδιο της ανάρτησης είναι έργο του ίδιου του ποιητή.