Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Δύο ποιήματα

Ναρκισσισμός σύνθεση

Άτιτλο II

Χειρουργείο με μέσα πρωτόγονα
και αφουγκράζομαι:

«Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί
(Κύριε, Κύριε, τα σκοτάδια… τα σκοτάδια)
ελωί, ελωί, λαμά σαβαχθανί
ή ελί, ελωί, λαμά αστάγνα τανί»

στο μεταξύ

ενέσεις κωδεΐνης
και άλλα τροπάρια.

Τις νύχτες:
δαγκώνω το μαξιλάρι.

***

Σύνθεση σε μέτρο ελεύθερο

Ο φόβος του άδειου τοπίου
αντανακλά το λευκό σου περίβλημα.

Γαλάζιος καπνός κρύβει τα μάτια σου
απ’ τη μορφή στον καθρέπτη.

Ο καιρός αλλάζει συνειδήσεις
αλλά όχι συνήθειες.

Συνθέσεις απ’ το τίποτα
είναι η δουλειά σου.

Αλόγιστα ξοδεύεις τους ρυθμούς
του παραπάνω τοπίου.

Παγιδεύεις ιδέες έμμονες
τρώγοντας σάρκες
αποκλείεις δρόμους επιστροφής.

Καίγοντας την ψυχή σου
θερμαίνεσαι.

*Από τη συλλογή “Αγχέμαχες λέξεις”, εκδ. Άγκυρα 2015.

Leave a comment