ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ένας άτυχος έρωτας
Ο Αμερικανός που τη γέλασε
Κ’ ύστερα… Και πιο πριν… Μια μεγάλη πονεμένη ιστορία

Δώσ’ της τη φωτιά σου
αδελφέ
κ’ ένα-δυό παράδες, αν θες, δω πιο πάνω
έχει ένα καμαράκι
κρεβάτι ημίδιπλο καθαρά τα σεντόνια
στον τοίχο κορνίζα ρομαντική «Όνειρον νεότητος»
τη βρήκε στα παλιατζίδικα
στο γραμμόφωνο ο δίσκος με τα ωραία της Εντίθ Πιάφ
θα κάνετε καλή συντροφιά απόψε
δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι ούτε να ελπίζεις
καλός φτάνει νά ’σαι μαζί της, τρυφερός κ’ ευγενής, τότες
ίσως σού διηγηθεί την ιστορία της ζωής της
τις περιπέτειές της
όλα, με το νι και με το σίγμα

η καημένη η Ελευθερία
ή Λ ι λ ή (τό “καλλιτεχνικό” της).

***

TO ΜΕΘΥΣΙ TOY ΒΑΣΚΟ ΠΟΠΑ

βάρα / καρδιά
ταμπούρλο // δώσ’ το ρυθμό
Κλάψε βιολί
ι ι ι ι ι ι ι ι ι ι ι ι
άκου! —
Τις μουσικές τις αγαπάμε εμείς
Βιολί
Ταμπούρλο
σπασμέ νογυα λ ίσ τάπλακ άκ ια
κ’ αίμα κομμ(έ)νες φλέβες
ρο
δο
πέ
τα
λα
(σκόρπια)
από κλεμμένο ρόδο

— το αίμα μου

*Από τη συλλογή “μαύρα μάτια – τραγούδια για γραφομηχανή και τσιγγάνικη ορχήστρα”, εκδ. Πλανόδιον 2006.