Οι εξεγέρσεις μας

ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ αλλοτινών χρόνων
χρωματίζουν τον πίνακα της ζωής.
Οι εξεγέρσεις μας οδοφράγματα
μετουσίωναν το είναι της κοινότητας,
το μαγικό παραμύθι για έναν άλλον κόσμο.

***

Διέξοδος

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.
Τα φύλλα πέφτουν θροΐζοντας στο χώμα.
Γυμνά κλαριά ορθώνονται,
Ανάλογα την ηλικία τους αντιστέκονται στη μανία του αέρα.
Οι σκέψεις σκόρπιες,
σαν ακρίδες πετούν πότε εδώ και πότε εκεί.
Μελαγχολικές μέρες έρχονται.
Χρειάζεται αντίσταση στους θωρακισμένους χαρακτήρες
για λίγο αέρα αυτονομίας,
Ναι! Πρέπει να αναπνεύσουμε
τη ζωογόνο δύναμη της ελευθερίας.
Η καθημερινότητα αδιασάλευτη κοιτά να μας ισοπεδώσει.
Πληροφορίες άχρηστες εισβάλλουν με μανία στο μυαλό μας.
Το μόνο που μας μένει είναι η αντίσταση στην ομοιομορφία.

***

Βεβαιότητα

ΑΛΛΟΚΟΤΑ ΟΛΑ γύρω
ψάχνουν την αιτία της ύπαρξής τους.
Ίσως είναι σισύφεια η διαδρομή
καθώς νομίζεις ότι είναι μάταιη η πορεία της ζωής,
ότι βρίσκεσαι συνέχεια στο ίδιο σημείο.
Γιατί;
Και όμως, αξίζει το ταξίδι στο χρόνο
και σίγουρα κάτι μένει, στον καθένα διαφορετικό.

*Από τη συλλογή “Των ονείρων τα χρώματα”, εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, 2004.