Το κενό μας δωμάτιο/

ο καιρός δεν το διέλυσε/

παρότι εγκαταλείφθηκε εν θερμώ/

ρητή κυρτή αναίρεση/

αρσενικά γατιά με κοκίτη/

στο χαλί/

βήχοντας αίμα/

σημάδεψαν τις στιγμές του/

ώσπου εξέπνευσαν τα Σάββατα/

και μείναμε οι δυό μας γέροι και βουβοί/

στην κλωστή του πέρατος, ισορρόπησα/

έναν άδειο σκαντζόχοιρο με λαστιχένια αγκάθια/

μια μελάτη γκέισα/

κι ένα σπασμένο χερουβείμ/

με φτερά συρμάτινα/

και σταρένιους γλουτούς/

αλλά εσύ αναδύθηκες/

μια απόνησος μέσα από τα νερά του Ευρίπου/

γυμνή/

με το κορμί καυτό στις φτέρνες/

απλώθηκες πάνω μου ερείπιο του έρωτα/

εκατονταετής δαγκεροτυπία/

με οξέα στις κλειδώσεις και νιτρικά αλατα/

οι προνύμφες σου χώρισαν μέσα μου/

το χθεσινό μου όνειρο/

απ’ τη σημερινή του σάρκα/

και τα χείλη σου/

μια θάλασσα από πάγο/

-να τη διαβώ ή να πνιγώ, είπα/

δώδεκα φορές/

στη γλώσσα του χιονιού/

αλλά εξέπεσε η θέληση/

χωρικό εκκρεμές και εν ζωή πάρεργο/

ενώ

από ένα τσουβάλι δάκρυα/

έπινες το…