Κάπου πρέπει να τελειώνει ο χώρος αυτός… ή δεν τελειώνει;
Βιβλία, χαρτιά, χειρόγραφα κι η σκόνη κι η σκόνη… Κάθομαι
Μπροστά μου ένα μεγάλο τραπέζι. Πιο πέρα άλλα τραπέζια.
Κάποιοι ίσως κάθονται σε κείνες τις καρέκλες. Διαβάζουν;
γράφουν; ονειρεύονται;
Το φως ελάχιστο… κάποτε όμως δυναμώνει απάνω μου ακριβώς…
τ’ άλλα τραπέζια χάνονται. Διαβάζω.

***

Υποσημείωση 1

Κείνα τα χρόνια ποια χρόνια; πότες πού; υπήρχε μια Αθήνα…
την άνοιξη μύριζε γαζία και χαμομήλι

Υποσημείωση 2

Κληθήκαμε να υπάρξουμε χωρίς επιτάφιους χωρίς ρετσίνα
χωρίς τραγούδι στη γη αυτή

Του Νίκου Καρούζου εκεί όπου παντοκρατορεί

*Από τη συλλογή “Ο Οδοιπόρος”, Εκδόσεις Εκάτη, 2013.