Τελική λύση

Θρυμματισμένες οι ψυχές
πετάνε στον ουρανό.
Μετά το διαβολικό μανιτάρι
ερήμωσε ο τόπος
ούτε άνθρωποι
ούτε ζώα
ούτε λουλούδι απέμεινε
κάτι για να θυμίζει
γήινο τοπίο
όπου γεννήθηκε αγάπη
και στοργή
αλλά και πόνος
δυστυχία
ό,τι περιέχει η ζωή.
Οι απειλές έγιναν πράξη
το μέλλον ήρθε
είναι παρόν
πιο ζοφερό δεν έχει
αυτή είναι η τελική λύση
των δυνατών.

***

Φανάρι του Διογένη

Φορώντας ρούχα παιδικά
η καρδιά μου
αναζητεί την αγάπη
στους δρόμους τη ζητιανεύει
στα μικρά καφέ ξημεροβραδιάζεται
ανθρώπους κι ανθρώπους συναντά
μα δεν τους γνωρίζει
κρυψίνοες καθώς είναι αυτοί
οι περισσότεροι
και δυστυχείς
πώς να προσφέρουνε αγάπη
παλεύω μη γίνω κρυψίνους
κι εγώ
και χάσω κάθε πιθανότητα
να την συναντήσω.

***

Μοίρα

Ξύπνησα ένα πρωί ξαπλωμένος
στο πάτωμα
μέσα στα χαρτιά και τις μουτζούρες μου
ήταν χειμώνας και πάγωνα
άνθρωπο δεν είχα να μιλήσω
και τα ντουλάπια μου άδεια
αναρωτήθηκα
αυτή είναι η μοίρα μου
νηστικός και μόνος
και είπα όχι
θ’ αλλάξω τη μοίρα μου
το κάνανε κι άλλοι
που ήτανε πιο δύσκολα από μένα
ας γράφω στο πάτωμα
ας κοιμάμαι με τα ρούχα
θ’ αρπάξω τη ζωή
και θα τη ζήσω.