Ο έρωτας που με κατοικεί
ανθίζει μυστικά
Μόλις ασφάλιζε το όνειρο και λόγους ιερούς
γύρω μου έσπειρε
γκρεμός για να φυτρώσει∙ και σαν
ασπίδα του θεού στο μένος των ανθρώπων –
Εκεί μου είπε ν’ αναπαύεσαι
δροσιά από φύλλα και νερά
θα σου παρασταθούν
βράχοι γωνίες και στιλπνή – η επιφάνεια.
*Από τη συλλογή “Μαύρη Θάλασσα”, 2000. Από το http://www.poema.gr/dokimio.php?id=26&pid=13
