Φίλοι και φίλες, καλώς ορίσατε στην ποιητική μας ομάδα που σκοπός της είναι η αντίσταση και αφύπνιση, μέσω της ποιητικής και λογοτεχνικής δημιουργίας. Η εποχή μας είναι αυτή η σκοτεινή που όλοι λίγο πολύ έχουμε καταλάβει, βιώνουμε στο πετσί μας και αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση, να συμβάλουμε κι εμείς όσο μπορούμε στην αφύπνιση και συνειδητοποίηση του κόσμου, μέσα από την τέχνη μας αυτή. Με έκπληξη ανακάλυψα ότι τον τελευταίο καιρό η αντιστασιακή, η καταραμένη και η αθεράπευτα ρομαντική – ουτοπική ποίηση εκφράζεται σπανίως. Ας δώσουμε λοιπόν τον καλύτερό μας εαυτό, ας καλύψουμε αυτό το μεγάλο καινό κι ας δώσουμε τη μάχη μας μέσα από τις λέξεις, τις λέξεις που σε πάμπολλες περιπτώσεις ξεπερνούν και τη δύναμη του ξίφους και της βόμβας της ατομικής.
Αν και αυτός ο όρος δεν μου άρεσε ποτέ… Ας στρατευθούμε γράφοντας, δημιουργώντας με τις πένες μας για όπλα. Όσο για τα άλλα όπλα καλύτερα να μην έρθει η ώρα να τα πάρουμε…
…όμως αν χρειαστεί…
Οι καιροί μας επιφυλάσουν πολλά.
Κι εμείς πολεμιστές με τον έναν η τον άλλον τρόπο είμαστε υποχρεωμένοι να αντισταθούμε μέχρι τέλους στο όνομα της ελευθερίας, της ανθρώπινης ανύψωσης, του έρωτα, της ισότητας και της ελεύθερης, απόλυτης και ασταμάτητης δημιουργίας, να μη σβήσει αυτή η δίψα για ζωή τίμια και δημιουργική, να μη σβήσει αυτό το αιώνιο αγνό, πεντακάθαρο παιδί που κατοικεί βαθιά μέσα στις καρδιές μας, πόσο μάλλον από τη δική μας αδιαφορία… Θα αποτελούσε τη μεγαλύτερη εσωτερική μας προδοσία. Δεν θα τους επιτρέψουμε να το σκοτώσουνε ποτέ, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να το ξεχάσουνε ποτέ.
Κουβαλάμε κληρονομιά μεγάλη και νιώθω μεγάλη ανάγκη και υποχρέωση να εκφράζεται και να γεννά παιδιά του νου ελεύθερα και μαχητικά.
Μας έφεραν ξανά στο μεσαίωνα…
Φίλοι, φίλες, σύντροφοι και συντρόφισσες, συνοδοιπόροι στη μάχη αυτή, πιάστε τις πένες σας και αντιταχθείτε στην ψυχολογική, και όχι μόνο, βία, συγκρουστείτε με την παγκόσμια βαρβαρότητα.
Αντίσταση με κάθε τρόπο!
Καιρός από τις στάχτες μας να αναδυθούμε!
To Koskino 