Σ΄ ένα χαρτόνι ξαπλωμένος
στην άκρη του δρόμου κείτεται
απ΄ τη ζωή πεταμένος
αυτός που στα νιάτα του
ήταν περιζήτητος
τώρα καθώς τραβάει την κουβέρτα
να σκεπαστεί
χαϊδεύει τα βρώμικα γένια του
και αναπολεί
τις μέρες που η ζωή
ήταν όμορφη και του χαμογελούσε
σκέφτεται τα πτυχία
τις σπουδές
τις αγάπες
όλα σαν όνειρο
ή σαν εφιάλτης
που τον βασανίζει,
όταν οι σταγόνες της βροχής
πέφτουν στο πρόσωπό του
και ψάχνει απάγκιο
είναι στιγμές
που σκέφτεται
να σκοτώσει ή να σκοτωθεί.