Έκρυψα ένα παιδί μέσα μου
Μερικές φορές το επισκέπτομαι
Κάθε φορά μου λέει
Πως φοβάται
Έρχεται η μέρα
Που θα αναγκαστεί να μεγαλώσει
Το καθησυχάζω
“Θα μείνεις παιδί
Κι εγώ υπερασπιστής αγνότητας
Αν λείψεις
Θα λείψουν τα παράθυρα
Θα λείψουν οι εξώστες
Και θα πεθάνεις
Πριν ανθίσει
Το τελευταίο τριαντάφυλλο”.
*Από τη συλλογή “Νύχτες χωρίς”.
Του Νίκου Ξένιου για το bookpress.gr
«Οι Θεοί έχουν πεθάνει και το Πεπρωμένο είναι βουβό»
Φερνάντο Πεσσόα, Ηρόστρατος
Ήδη στα έξι του χρόνια ο μεγάλος λογοτέχνης της Πορτογαλίας Φερνάντο Πεσσόα έγραφε με το ψευδώνυμο (ετερώνυμο, όπως επικράτησε να λέγεται) Ιππότης ντε Παθ. Κάποια από τα ψευδώνυμα της παιδικής του ηλικίας: Δόκτωρ Πανγκράθιο και Ντέιβιντ Μέρικ, κατόπιν αυτό του επινοημένου νεαρού Τσαρλς Ρόμπερτ Άνον και, στα 1905-7, ενόσω σπούδαζε στο πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, το ετερώνυμο του Αλεξάντερ Σερτς: το τελευταίο ήταν το «μεταβατικό» ετερώνυμο της περιόδου προσαρμογής του στην πορτογαλική πολιτιστική ατμόσφαιρα, προϊόν της οποίας είναι το νεανικό κείμενο Ένα πολύ πρωτότυπο δείπνο (εκδόσεις Gutenberg, 2014, σε υποδειγματική μετάφραση και με πρόλογο κι επίμετρο του Κωνσταντίνου Αρμάου).
Αρχετυπικό δείπνο φυσικότητας και φαντασίας
Το μελαγχολικό ζεύγμα Φύση-Πολιτισμός εμπνέει στον νεαρό Πεσσόα την ιδέα την ιδέα μιας συνάντησης υψηλών γαστρονομικών επιδόσεων, όπου θα τεθούν υπό κρίσιν τα θέσφατα του δυτικού πολιτισμού και θα διασαλευθούν κάποιες βεβαιότητες
Το κείμενο ανήκει στο genre της Λογοτεχνίας Φαντασίας, αν και δεν στερείται φιλοσοφικού κι ανθρωπολογικού προβληματισμού. Αξιοσημείωτη είναι η διπλή σήμανση της λέξης original που επιστράτευσε ο αγγλομαθής Πεσσόα, τόσο για να υποδηλώσει τον βαθμό πρωτοτυπίας του υπό συζήτησιν δείπνου, όσο και για να το συνδέσει απευθείας με την υγιή, απρόσβλητη από taboo ανθρώπινη φύση. Δευτερεύοντα ζητήματα, όπως αυτό της διαδοχής στον επίγειο θρόνο της εξουσίας ή της βίαιης ανατροπής κάποιου προγενέστερου καθεστώτος πραγμάτων, αναφύονται παράλληλα με την κύρια προβληματική, που εστιάζει στον θρίαμβο της πρόκλησης και στην κλιμάκωση της αφηγηματικής αγωνίας.
Στο Ένα πολύ πρωτότυπο Δείπνο[1] ο συγγραφέας Αλεξάντερ Σερτς (εκδοχή του δεκαεννιάχρονου, τότε, Πεσσόα) στήνει μιαν αφήγηση «λογικής επαγωγής»: ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας, ένα μυστηριώδες υποκείμενο ονόματι Πρόζιτ, φέρει όλα τα ψυχοπαθολογικά γνωρίσματα της νοσηρής προσωπικότητας του δημιουργού του. Θέτει ένα πρόβλημα το οποίο ο Αλεξάντερ Σερτς καλείται να επιλύσει, αλλά ο γρίφος του παραλείπει σκόπιμα μία παράμετρο που, άμα τη αποκαλύψει της, θα του προσδώσει μεγαλύτερο σασπένς. Ο αναγνώστης βρίσκεται μπλεγμένος σε μιαν εξιστόρηση κορυφούμενης αγωνίας στο πλαίσιο της οποίας το χιούμορ καλείται να διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο, αρκεί να διαφοροποιηθεί από την κρατούσα ηθική. Εορταστική ατμόσφαιρα, περιέργεια, πνεύμα άμιλλας, διονυσιασμός, σαρκαστική σκιαγράφηση ανθρώπινων τύπων, υποβόσκουσα σεξουαλικότητα, έως και αποχαλίνωση του ενστίκτου, όλα θα συνεργασθούν στην αποκάλυψη της βίαιας ανθρώπινης φύσης στην αρχέγονη εκδοχή της.
Continue reading
ΑΥΛΗ ΧΩΡΙΣ ΣΙΩΠΕΣ
Έσπασε η γλάστρα
με τις σιωπές,
ψήλωσε η αυλή μας,
χάθηκε σε ζιζάνια το ψες,
γέμισε με θεούς ο κήπος
κι άνθισε απόψε η κραυγή,
μόνη πια δεν θυμάται,
αν το σκοτάδι φώτισε
υφαίνοντας αυταπάτες,
αν ο ήλιος βάλτωσε
σε ρίζες Ερινύων. `
***
ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ
Γυμνοί πια,
χρώματα ντυθήκαμε,
λέξεις και φωνές γδύσαμε,
τυφλοί πια,
το φως ήπιαμε,
το θάνατο κολυμπήσαμε,
με αλκοόλ και τσιγάρα
στις αποσκευές
ψευδομαρτυρήσαμε,
ποιοι είμαστε ξεχάσαμε,
πάνω σ’ ένα πουλί
τη ζωή μας χτίσαμε
και ξαναπετάξαμε,
απλώς μετακομίσαμε.
ΘΑΛΑΣΣΟΓΡΑΦΙΑ
Ο καπνός
ζωγράφισ’ ένα πλοίο˙
το πλοίο
ζωγράφισε τη θάλασσα˙
η θάλασσα
με μια γραμμή
έφτιαξε τον ορίζοντα.
Ο ουρανός ήδη υπήρχε.
Έμενε να φυσήξει λίγο
για να πάρει ζωή το τοπίο.
***
ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Ποιος κόκκος ηγείται της άμμου;
***
ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ
Έχοντας πάθη
έκανα λάθη…
τώρα λανθάνω απαθής
ξένε
στο χώμα που πατείς.
Poetry Café
Rumi Komonz, Alex Skovron & Simon West
As part of Australian Poetry Poet@Your Local Program, Montsalvat presents their own Poetry Café of readings, and conversation on aspects of literary translation, in association with their Artist in Residence Lella Cariddi.
In this her fourth edition the feature poets and translators are:
Rumi Komonz, the editor of the 21st Canterbury Writers Anthology, 2014. Her presentation will be about haiku, its history and Japanese tradition, intercepted with some bilingual haiku readings.
Alex Skovron, author of six collections of poetry and a prose novella. His reading will include poems from Towards the Equator (Puncher & Wattmann, 2014); from The Attic, a bilingual publication (PEN Melbourne, 2013); and from other work.
Simon West, a poet and Italianist. His reading will include poems born out of: The Marten Bequest Travelling and the BR Whiting Residency in Rome, and the Poetry Australia Tour of Ireland 2014; & from Thirty Australian Poets (UQP) and Young Poets: An Australian Anthology (John Leonard Press).
Matcham’s Studio, 1 February @ 1pm-3pm
Montsalvat
7 Hillcrest Avenue
Eltham VIC 3095
http://www.montsalvat.com.au
Montsalvat entry fee applies.
Adult $14
Concession $10
Bookings: To book call Montsalvat on 03 9439 7712
William Turner, Hero and Leander (1837)
την έβλεπα,
μάτια ζωγράφου
κι ας μην
την είχα δει ποτέ
και στο δρόμο,
τα φύλλα κιτρινισμένα,
σκορπισμένα
στο κουρασμένο φως:
η αυταπάτη της ζωής μου·
και το δωμάτιο,
παρακμιακά κομψό,
τρεμοσβήνει
στον άχρονο αέρα
της σιωπής,
με τις σκέψεις μου,
ολογραφικές
και μαζί της,
σε ταξίδια,
σε γαλαξιακούς
καμβάδες
και στο βάθος
του δρόμου,
ολοκαίνουργες
οι φωνές,
φουντώνουν,
η ελπίδα,
οι μέρες της οργής·
*Από τις “Ποιητικές Τρύπες Στο Σκοτάδι”, διαδικτυακή έκδοση, Σεπτέμβρης 2013.
Η εκπομπή «Εποχές και συγγραφείς» της 7ης Ιανουαρίου 2015 η αφιερωμένη στον ποιητή Γιάννη Πατίλη.
Παρεμβαίνουν οι:
Κώστας Μάστρακας
Χάρης Βρόντος
Νατάσα Κεσμέτη
Κώστας Κουτσουρέλης
Αλέξης Ζήρας
Γιώργης Γιατρομανωλάκης
Άγγελος Καλογερόπουλος
Φώτης Τερζάκης
Γιώργος Ζεβελάκης
Η σειρά αυτή της δημόσιας τηλεόρασης παρουσιάζει τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς, σε σχέση με την εποχή που έζησαν και την ιστορική και κοινωνική συγκυρία, που επηρέασε και διαμόρφωσε το έργο τους. Ο Γιάννης Πατίλης ανήκει στους αντιπροσωπευτικότερους ποιητές της γενιάς του ’70.
Η ποίησή του είναι πολιτική, είναι ποίηση της πόλης και του δημόσιου χώρου, ποίηση που χαρακτηρίζεται από το επιγραμματικό της ύφος, γεμάτη ειρωνεία και σαρκασμό, αλλά και ταυτόχρονα με έναν υφέρποντα λυρισμό. Η γλώσσα του συνδυάζει όλο το φάσμα της Ελληνικής γλώσσας, από την αρχαία ελληνική γραμματεία μέχρι την καθομιλουμένη και την αργκό. Η παρουσία του Πατίλη στα Νεοελληνικά γράμματα συμπληρώνεται από την έκδοση και διεύθυνση επί 26 χρόνια (1986-2012) του λογοτεχνικού περιοδικού «Πλανόδιον».
Επιλογή κειμένων: Τάσος Γουδέλης.
Ήχος: Θόδωρος Ζαχαρόπουλος.
Φωτογραφία: Ηλίας Αδάμης.
Μοντάζ: Ιωάννα Σπηλιοπούλου.
Εκτέλεση παραγωγής: Τάσος Ψαρράς.
Σκηνοθεσία: Σταύρος Στάγκος.
*Αναδημοσίευση από το Νέο Πλανόδιον στο http://neoplanodion.gr/2015/01/14/%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%B5%CF%83-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83-%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%B7%CF%83/
Και επιτέλους πρόφερες κυριολεκτικά
Όχι έτσι, όχι όπως οι άλλοι … με ένα γόνατο ―
Αλλά έτσι, όπως εκείνος που ξέφυγε από την αιχμαλωσία
Και βλέπει την ιερή των σημύδων σκιά
Απ’ το ουράνιο τόξο των αθέλητων δακρύων μέσα.
Και γύρω σου τραγούδησε η σιωπή
Και φωτίστηκε με τον καθάριο ήλιο το λυκόφως,
Κι ο κόσμος ολάκερος μέσα σε μια στιγμή μεταμορφώθηκε
Κι άλλαξε παράξενα η γεύση του κρασιού.
Κι εγώ ακόμη που έμελλε φόνισσα να γενώ
Του θείου λόγου,
Σχεδόν ευωδιαστά σώπασα,
Την ευλογημένη ζωή να επιμηκύνω.
8-12 Αυγούστου 1963
*Το ποίημα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εντευκτήριο» και συγκαταλέγεται στην ενότητα ποιημάτων της Άννας Αχμάτοβα «Ποιήματα του μεσονυχτίου», σε μετάφραση από το ρωσικό πρωτότυπο του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη.
The Odour of Sanctity
by Amy Brown
Victoria University Press, 2013
The Odour of Sanctity is New Zealand poet Amy Brown’s second collection, and a substantial one too, weighing in at 240 pages. It is a speculative work which postulates the potential canonisation of six historical figures, three granted sainthood (St Augustine of Hippo, St Rumwold of Buckingham, St Elizabeth of Hungary) and three non-saints in Margery Kempe, Christina Rossetti, and contemporary American indie rocker Jeff Mangum. The Odour of Sanctity takes these six subjects through six sections of the sainthood process, finishing with a seventh sestinesque envoi section in which the subjects converse in three pairs.
Clearly, some readers may be put off the task laid down (offset a little by a handy character/events chart in the Appendix) and others by a lack of interest in the subject matter. The 2010 canonisation of St Mary Mackillop introduced many non-Catholic Australians to the sometimes Pythonesque world of Vatican-confirmed miracles. Those who were entranced by that should find some enjoyment in The Odour of Sanctity, provided they don’t take themselves, or much else, too seriously. Brown, a non-Catholic, tends to sail a middle course between her empathy for the deeply human cri de Coeur ‘Please let our faith make sense’ (70) and her playful sniping at the artifice of Rome (‘Did God / mind which bishop grew a halo? / No. Many subjects make good / saints; the choice is arbitrary.’ [218]).
Continue reading
Words by Benjamin Solah
Poetry gigs come and go. It’s always so exciting when a new gig comes up, in a new venue, or if we see someone taking the initiative to keep our scene chugging along by setting up their own gig. I’m in awe of some of the gigs and their organisers that have kept gigs running for so long, for their hard work and determination but also convincing venues and organisers to keep supporting spoken word when it doesn’t always seem like the most booming art form.
Some gigs have survived many venue swaps, as one pub decides to shun poetry, that convince another to keep it alive.
It’s also especially sad when a gig has to wrap up.
Dimitris Troaditis has been running poetry@fedsquare for the past two years, where he hosted a monthly poetry gig, inside the Atrium at Fed Square or upstairs at Beer DeLuxe, and was especially encouraging of poetry in other languages, himself writing and performing poetry in Greek.
Melbourne Spoken Word was very happy to support this event, publicising it along with all of the other gigs, and doing our little bit to get people along. I hope some of you got the chance to make it along one Saturday. I had the pleasure of performing alongside some refugee poets there one Saturday afternoon, and it was always a pleasure to meet the regular open mic readers that had called this event home.
Unfortunately, Fed Square have chosen to discontinue to the event from this year and so we’ve lost this treasure. Like Australian poetry as a whole lost ABC Poetica, and everyone remembers losing The Spinning Room due to the venue being refurbished, we hope that Dimitris continues to host a new gig at a new venue when he’s ready.
As one venue decides to not support poetry, we’ll find another that does and continue to find people to support it so we can keep on performing.
*Published at http://melbournespokenword.com/?p=1320 with lots of thanks.
To Koskino 