τα πράσινα μάτια είναι τα κακά
το άκουσα από κάποιους που τους μάτιασαν
τα γαλανά τα όμορφα
τα καστανά τ’ αδιάφορα
τα μαύρα των σπανίων.
ήταν πιο εύκολο το μάθημα
βάζοντας ταμπέλες
-προς καλή συνεννόηση-
το μαύρο δέρμα είναι το κακό
το κίτρινο το βρώμικο
το καφέ το επικίνδυνο
το λευκό το αγνό.
τόσο το πιστέψανε
που τώρα βγαίνει κόσμος σε παζάρια
και πουλάει λευκό δέρμα
-πολύ ακριβά-
πουλάει το δέρμα του
-πολύ ακριβά-
και μετανάστες
φτιαγμένοι από χρώμα κάπως νυχτερινό
δουλεύουνε οι άτυχοι πρωί
μέσα στη χώρα της αγνότητας
μια ολόκληρη ζωή
μαύροι
για πενταροδεκάρες
στοιβαγμένοι σε υπόγεια
με τρυπημένη αξιοπρέπεια
στην τρύπια στέγη του παντελονιού
όλα για ν’ αγοράσουν
έστω στο τέλος της ζωής
των αγνά γεννημένων το δέρμα.

*Από τη συλλογή “δημιουργικό μηδέν”, εκδόσεις προςποίηση.