Της Καρδιάς

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ της καρδιάς σου.
Άνοιξέ το στους ξεριζωμένους μετανάστες,
που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού.
Άνοιξέ το στους ανέργους
που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων
για μια ακτίνα ήλιου.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιάς σου στα παιδιά των φαναριών,
που το κρύο τους περονιάζει τα κόκκαλα.
Άνοιξέ το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο
καίτοι προσπάθησαν.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιάς σου
σε όλους τους απόκληρους της γης.

***

Μια Άλλη Πόλη

ΜΑΚΡΟΣΥΡΤΑ βήματα
βγάζουν μεταλλικούς ήχους στους δρόμους αυτής της πόλης.
Υπερυψωμένα κτίρια σκιάζουν τα χρώματα
σ’ ένα και μόνο, το γκρίζο.
Μοναξιά ίσως.
Θα μπορούσε να ήταν και αλλιώς;
Πιο ανθρώπινη, να αποπνέει μια ζέστη
και επικοινωνία
πέρα από τις κεραίες των τηλεοράσεων
και τα καλώδια του ΟΤΕ.
Λέω, θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς;
Συνθλιβόμαστε

***

Έκθετοι

ΨΙΘΥΡΟΙ ΒΡΟΧΗΣ,
αυτό το θαμπό πρωινό.
Γραφείο ΟΑΕΔ.
Σαν πουλί παγιδευμένο οι άνεργοι στην ουρά,
όνειρα, φόβοι, προσδοκίες
σε μια υπό θεώρηση πράσινη κάρτα.
Χωρίς ταυτότητα ένθετου
στον αποκλεισμό έκθετοι,
ας πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

*Από τη συλλογή “Των ονείρων τα χρώματα”, Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα 2004.