Με πράσινα χρώματα
Κι ορίζοντα κόκκινο
Με τις καμπούρες των βουνών να περπατούν σκυφτά
Να μην έχουν ανάσα καμία
Λόγια που μπήκαν σε γυάλινα πιθάρια
Μέλι σφραγισμένα
Ώρες καλές καλάνεμες
Στα χώματα
Τσακώθηκαν τα χρώματα στο ποιο θα αμολήσει
Άλλο από τη σάρκα του
Μολύθηκε το καθαρό
Και πέρα από τα εφτάψυχα βιβλία
Δεν έχω πού να νοσταλγήσω
Να πατήσω

*Από τη συλλογή “Κρυπτογραφίες” στη Σειρά “Άμισθα χρόνια”.