Αλέξανδρος Μηλιωρίδης, Τέσσερα ποιήματα

no6

κλεπταποδόχος

άκου αυτό,

στέλνω τις σκέψεις μου

πυραυλοκίνητα:

με όνειρα,

έχουν τους χάρτες

της ψυχής μου•

τώρα,

σε καυγάδες του δρόμου,

για σένα παλεύω

κορίτσι μου,

με σκιές καπνισμένες

και διοπτροφόρα

οπλισμένα παράσιτα:

περίμενε με,

ο μπάσταρδος

κλεπταποδόχος

συμφώνησε,

θα μου δώσει καλή τιμή

***

κουπόνι συνδρομής

σκόνη
οι άσχημες λέξεις σου,
κατάμαυρη,
τη ψυχή μου
σταδιακά σκέπασε,
ευτυχώς,
είχα κουπόνι συνδρομής
για τον παράδεισο,
άγγελοι ήρθαν μεταλλικοί
και την έσωσαν·

***

η μποτίλια

πάνω μου έχυσες,
αργά,

μπουκάλι

φτηνής σαμπάνιας,
ήμουν σχεδόν γυμνή
κι έπειτα
με κοίταξες και γέλασες,
αισθάνθηκα άσχημα·
και λίγο μετά,

την εξώπορτα έκλεισα
ήσυχα,
χαμογελούσα:

τη φάτσα σου σκεπτόμουν
όταν την μποτίλια

στο κεφάλι σου έσπαζα·

***

η γεωμετρία της ψυχής

Διάφανα φύλλα
και οι λέξεις πεταμένες
πάνω τους,
σχεδόν αόρατες:
η γεωμετρία της ψυχής του,
οι λέξεις της

*Από τη συλλογή “Ποιητικές τρύπες στο σκοτάδι”, ηλεκτρονική έκδοση 2013.

Leave a comment