Ποιητής σ’ αυτή την πόλη
αχ να με δουλεύουν όλοι
και οι νέοι και οι γέροι
με φωνάζουνε Σεφέρη
άλλοι να με λεν’ αλήτη
κι άλλοι Ρίτσο και Ελύτη
(Μουσική/Στίχοι: Λογοθέτης Γιάννης & Βαγιόπουλος Πέτρος/Λογοθέτης Γιάννης)

ποτέ μην πεις σ’ ένα ποιητή
πως είναι ένας ποιητής με άποψη
με ρυθμό στο έργο του κι αισθήματα
θα το πάρει απάνω του, δεν ξέρεις,
οι ποιητές, πόσο εγωιστές είναι
να προσέχεις ιδιαίτερα τους σεμνούς
αυτούς που σκύβουν το κεφάλι
που χαμογελούν δειλά
κι ύστερα που ιστορίες φτιάχνουν
για να σ’ ευχαριστήσουν, άκου κι εμένα,
κάτι ξέρω περισσότερο, μη γελάς,
τα πάντα γίνονται ποίηση
μοναχικές νύχτες με πανσέληνο
η μπερδεμένη, γυναικεία ψυχολογία
– την αντρική να δεις, θα τρομάξεις –
ομάδες μεταναστών που ταξιδεύουν
μέσα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα
παιδιά που επαιτούν στους δρόμους
η κοινωνική μας μοναξιά
προδομένοι έρωτες, χαμένα φιλιά
ο φόβος του πολέμου, η επανάσταση,
όλα μπορούν να γίνουν ποίηση
γι’ αυτό σου λέω, αγαπημένη
ποτέ μην πεις σ’ ένα ποιητή
πως είναι ένας ποιητής με άποψη
με ρυθμό στο έργο του κι αισθήματα
θα το πάρει απάνω του, κι ύστερα
με την πρώτη ευκαιρία, θα γράψει
ένα ποίημα, μια μικρή ιστορία
για να στην αφιερώσει, ναι γελάς,
το ξέρω, αυτός είναι ο στόχος
της ποίησης, δάκρυα να χαρίζει
και χαμόγελα.