Αργύρης Μαρνέρος, Πέντε ποιήματα

elpida35

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

ΓλυστράμεΠάνω στο δρόμο
Πατώντας τα λίπη
Που στάζουν
Από τα κρόσια
Της βελούδινης κουρτίνας
Πέφτουμε
Ουρλιάζουμε από πόνο
Ζητάμε βοήθεια
Και τότε μας ρίχνουν
Λάδι καυτό
Μέσα στο ανοιχτό μας
Στόμα.

***

ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ

Κάθησε και παράγγειλε

Τον καφέ του
Την πάστα του
Τα τσιγάρα του
Τις πυτζάμες του
Τον ύπνο του
Το θάνατο του.

***

ΚΟΡΟΪΔΙΑ

Τα λουλούδια

Που φέρνουν
Στο μνήμα σου
Είναι 

Για να σε κοροϊδεύουν
Αφού η μύτη σου
Δε μυρίζει Πιά.

***

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ

Την ώρα
Που έβγαζε τον επικήδειο
Ο πεθαμένος σηκώθηκε
Και τούκλεισε
Το στόμα.

***

ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΡΓΙΑ

Τη μέρα της μοιρασιάς
Βρήκαν χίλιες δυό προφάσεις
Για να κρατήσουν κλειστό
Το μαγαζί
Τη μέρα της μοιρασιάς
Μας δώσαν άδεια υποχρεωτική
“Μετ’ αποδοχών”
Οδέποτε τις εισπράξαμε
Τη μέρα της μοιρασιάς
Την κάνανε γιά μας
Επίσημη αργία.

Leave a comment