Στον φίλο μου Κωστή Παπαγιώργη

Ι
Ψηλά το κάστρο
Ψηλότερα το φεγγάρι
Θαρρείς ελαφρόπετρα

Σ’ ένα μόνον απόγευμα
Το ταξίδι το κέρμα

Ένα κοπάδι σκιές
Μια πύκνωση του χρόνου
Αιέν- Αιέν
Ψιθυριστά προς το νόημα

ΙΙ

Αιέν-Αιέν
Ψηλά η χλόη,
Ψηλότερα οι λέξεις ο άνεμος
Τα πουλιά που αστράφτουν

Μια ηλιαχτίδα στο μέτωπο
Μια μονοκονδυλιά που ανοίγει τα κλειστά

Η ομίχλη και το αίμα
Που χειμάζουν στη ρεματιά

Αιέν, Αιέν
Ψιθυριστά προς το νόημα
Και νυν και αεί

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης “Ένεκεν”, τεύχος Απριλίου-Μαΐου-Ιουνίου 2014 (σελ. 125).