να βρέχει κι εγώ να γράφω

να με λένε

να κατοικώ

στο φωταγωγό

να αφαιρώ τις μονώσεις

να με βρίσκω ανάσκελα
να βρέχει
να μη βλέπω
στην οθόνη μου
να βρέχει
να μην σώζομαι με τίποτα

***

δήγμα γραφής
έφτασα
πρόλαβα
είδα
τις λέξεις
το δηλητήριο
κανείς δεν ήταν εκεί

***

ήδη
τα μάτια σου νεκρά πουλιά
κινείσαι αργά
τραυματισμένος κι όλο φως
κατά πάνω μας
τα μάτια σου νεκρά πουλιά
κοίταξε με
το ράμφος σου
σκυλεύει
το κορμί μου
κοίταξε με

***

πολεμική τέχνη
η αγάπη είναι αυτή που δεν αντέχεις
αυτή που αμύνεσαι
συστρέφεσαι γύρω από το οχυρό σου
καμιά φορά επιτίθεσαι κιόλας
η αγάπη είναι αυτή που δεν αντέχεις
γενναίος πελταστής
ενίοτε ρίψασπις
εσύ πάντα
γυμνός

*Από τη συλλογή “δήγμα γραφής”, εκδ. Μανδραγόρας 2015