Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Επιτυχής επέμβαση ανοιχτής μνήμης
Στα πλοκάμια του σκότους κοιμάται
Κατάστηθα φορώντας την έρημο
Πολεοδομικό τρίγωνο θανάτου
Ανισόπεδος κόμβος ταχείας φθοράς
Παρατηρώ το ξυσμένο σου μολύβι
Να σχεδιάζει κύκλους στον ουρανό
Κι η γόμα να συμμετέχει στη λήθη
Τραύματα προχωρημένου οργασμού
Εκπίπτουν σε δίχτυ ασφαλείας
Παραπαιδεία ακόμη και στον έρωτα
Δε σε υπολογίζω στη μοιρασιά
Θολή ατμόσφαιρα πίσω απ’ το τζάμι
Τσίπουρα ριζώνουν στον οισοφάγο
Στάζει και λίγο ξεκούμπωτο αίμα
Επιλαχούσα κατάθλιψη υπό διωγμό
Διαπραγματεύεται ηρωική έξοδο
Κάτω τα περιπολικά εκδίδονται
Για δυο χειροπέδες και μια σειρήνα
Λιπόθυμοι οι φωταγωγημένοι δρόμοι
Ψάχνουν αποκούμπι σ’ ένα λαγούμι
Μέσα στο πλήθος περιφέρεσαι
Με γυαλιά και μπαλωμένο φουστάνι

Πάλι τη σώσαμε την επανάσταση
Ασχέτως αν αυτή μας μουντζώνει.

***

Η ΚΑΛΠΗ

Κάτω απ’ το μαξιλάρι
Ο προεκλογικός αγώνας
Δημοσκόποι ολκής
Με ανοιχτό τετράδιο
Καταγράφουν τις τάσεις
Άοσμο αποσμητικό
Για τα κουνούπια
Γυαλιστικό επίπλων
Για τις ονειρώξεις
Πίσω απ’ το παραβάν
Ο έρωτας μαινόμενος
Λύνει σταυρόλεξα
Οριζοντίως η ζωή
Καθέτως ο θάνατος
Διαγωνίως ο Θεός
Αναποφάσιστος
Κι εγώ σε επιφυλακή
Με φόρμα αγγαρείας
Και χωρίς ψυχή
Πάνω στο κρεβάτι
Ρίχνω στην κάλπη
Όλα μου τα ποιήματα.

***

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Σε τεντωμένο σκοινί το παρελθόν

Προεξοφλεί τη βέβαιη πτώση του

Όχι σε δίχτυ ασφαλείας

Ούτε σε στρώματα με αφρολέξ

Αλλά πάνω σε γυαλιά ξυράφι

Το ξέρω πως δε θ’ αγγίξω ξανά

Την αθώα παιδική μου μνήμη

Τους τοίχους του παλιού μου σπιτιού

Όλα ξεπουλήθηκαν σ’ ένα βράδυ

Το κείμενο της συμφωνίας έτοιμο

Απομένουν μόνο οι υπογραφές

Κι ο γραμματέας το καλλωπίζει

Με αίμα της τελευταίας στιγμής

Από αύριο θα τρέφεσαι με αριθμούς

Η ζωή σου έξω από μια τράπεζα

Θα επαιτεί ψήγματα χαράς

Χαμόγελα υπό αυστηρή επιτήρηση

Θα ερωτεύεσαι μόνο με προϋποθέσεις

Και μην ξεχάσεις πριν πεθάνεις
Να ενημερώσεις τους φύλακες.

Από αύριο σε αποστειρωμένο δωμάτιο

Θα γράφεις ποιήματα μόνο για νεκρούς.

[13-7-2015]