εικόνες
κύμματα
πλανώνται μεταξύ
ορίζοντα και νύχτας
σαν άρρωστο φως
που ρίχνει αναλαμπές

οι ανάσες μας
καχεκτικές
καίγονται
πάνω από στέγες
στο απέριττο σκοτάδι

όλα γκρι
και ακρωτηριασμένα
και σκουριασμένα
θυμίζουν πόσο μακριά είμαστε
από το μέλλον μας
από τις συχνότητες
του εαυτού μας
από παντού

πρέπει να ξεκαθαρίσουμε
πρέπει να βάλουμε
ένα τέλος
στις υστερικές φωτιές

έτσι κι αλλιώς
η ρευστότητα των πραγμάτων
σχετίζεται με την ρευστότητα
του μυαλού μας