κι αν ακόμα με θυμάσαι…
Η βροχή προσπέρασε τις παρόδους,
στάλες, υγρές αντανακλάσεις
– η απουσία σου στις εσωτερικές τσέπες.
Η χτεσινή εφημερίδα, το αμίλητο τηλέφωνο
έστησαν πια τα τελευταία σκηνικά της νύχτας.
Έμεινα μουτζουρώνοντας τα λευκά χαρτιά
– με την σβησμένη φίρμα.
Μια ακόμα απόπειρα στην αυτοκτονία του παρελθόντος.