Η αδολεσχία των υποκριτών θιασαρχών μου προκαλεί έμετο
Ο οππορτουνισμός βρωμάει σιχαμερά καθώς

ακούω ακούω και βλέπω και ακούω
Φοβούμαι ώσπου φως να μου δείξουν
άξαφνα και γενναία πως δεν ενδίδουμε πάντα
και σαπίζω εσωτερικά από τον τρόμο της τρυφής

Πρέπει μονολογώ, πρέπει να σταθώ για των παιδιών τη ζωή
πρέπει να σταθώ για μένα τον ίδιο που μιλώ
έρπω και έρπω αλλά ίσως κάποτε

όρθιος κι αντιμέτωπός τους θα σταθώ

Τι φοβάσαι ; Ιδρώνεις το βράδυ σαν κοιμάσαι
Είναι ο διαβήτης που σε καταναλίσκει πάλι
ή ο φόβος ;

Όχι πια φόβος για τη σύμβαση
Μη πουν δεν είναι καλός άνθρωπος
Μα ποιος είναι;
Αλήθεια, σαν να υπάρχει η αλήθεια,
ποιος πράγματι είναι;

Μα φόβος μην…