Instagram

Τ’ αγάλματα των αστέγων
Στα παγωμένα Κοιμητήρια
Των δρόμων
Χείλη ραμμένα
Στο ρήμα
Δεν επουλώνουν
Καμία φωνή.

***

Πανίδα

Ματωμένες επέτειοι κι όσο
Να σφουγγαρίζεις και να τρίβεις
Η μυρωδιά δεν φεύγει
Δέρμα της κόλασης,
Αμμωνία, βενζίνη, σπέρμα
Έμμηνα, νεραντζιές, ψοφίμια.
Πίστα σκυλάδικου στα νεφρά μας
Γροθιά γαρύφαλλα σφιγμένα
Νιγηριανές πριγκίπισσες,
Ηττημένοι φαντάροι
Στα μάτια των κατοίκων
Μιας πόλης κατεχόμενης
Στα κράσπεδα της Μεσογείου

Η άγρια πανίδα της ψυχής.

***

Narcotango

Ανίδεοι ως νεκροί
Άφωνοι και αναιδείς
Ολοσέλιδοι και πληγωμένοι
Σφάγια στη Βαρβάκειο
Στα σαλόνια των εφημερίδων
Ουρανόφωννη σάρκα στα σεντόνια
Νεκροτομεία της αγάπης
Στο κέντρο της πόλης
Η Άκρη του Κόσμου.

*Από τη συλλογή “Anus Mundi”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, Ιανουάριος 2014 (σελ. 7, 11 και 20).