Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος, Κοντές ανάσες VII

anases

Ήλθες κι έφυγες.
Ήσουν ζωή. Σκιά πια.
Κι εγώ σκιά μου.
____

Ντουλάπια κλειστά
φυλάνε ενθύμια,
που μας πληγώνουν.
____
Φωτογραφίες,
φτωχά λείψανα στιγμών,
που δε ζούμε πια.

____
Οι μέρες περνούν
μ’ ενθύμια σε μέλλον,
χωρίς δικά του.

____
Θά ‘ρθει κάποτε
η στιγμή να ζεις μόνο
με αναμνήσεις.

Leave a comment